nuchnin

สวัสดีค่า

เมื่อวันก่อน ได้มีโอกาสไปเยี่ยม น้องมะปราง

เป็นน้องสาวที่เป็นโรคนางเอกเหมือนกันค่า

ตอนแรกที่ได้คุยกันกับน้อง

เรารู้สึกสงสารน้องเค้ามากๆ

น้องเพิ่งอายุเท่านี้เอง ต้องมาเจอแบบที่เราเจอเนี้ยนะ!?

มันทั้งเจ็บ ทั้งทรมาน

เราไม่อยากจะให้ใครต้องมาเจอแบบนี้อีกแล้ว..

แต่ในเมื่อความจริงก็คือความจริง ไม่มีใครห้ามมันได้

อย่างไงทั้งน้องและเราก็ต้องสู้ เพื่อที่จะผ่านมันไป...

ป๊ากับแม่เรา ก็ได้คุยกับ พ่อและแม่ของน้องมะปราง

หัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ เค้าก็รู้สึกเหมือนๆกัน

เพราะมันทำให้ผู้ป่วยและครอบครัวรู้สึกว่า เราไม่ได้สู้อยู่ีคนเดียว

เวลามีปัญหาอะไร ก็ค่อยช่วยกันให้คำปรึกษาได้

เราอยากแนะนำว่า หากใครมีคนในครอบครัวป่วย

ลองคุยกับคนที่เค้าเคยผ่านมาแล้ว

มันทำให้ได้กำลังใจเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยละค่า

หลังจากที่ได้คุยกับน้องมะปรางแล้ว

รู้สึกได้เลยว่า น้องเค้ามีกำลังใจดีมากๆเลยค่า

น้องนอนอยู่ตึกผู้ป่วยเด็ก นอนห้องเตียงคู่

เวลาน้องมะปรางเจอผู้ป่วยที่มานอนด้วยท้อ

เค้าก็จะเป็นคนคอยให้กำลังใจคนอื่นๆ

เป็นน้องที่น่ารัก และเข้มแข็งมากๆเลยค่า

รวมทุกกำลังใจจากทุกคน
ขอบคุณมากนะคะ

ใครซื้อแล้วถ่ายรูปส่งมาให้ด้วยน่า
เค้าอยากเอามารวมๆเยอะๆๆๆๆ :)

ฮากร๊าก~
ถ่ายรูปแบบหล่อๆ

ถ้าไปงานหนังสือ(ส.ที่ 3 เมษา)ทรงนี้
จะรับกันได้ไหมคะ?

หรือใส่วิกไปดี??

ขอความคิดเห็นหน่อยค่า~
>w<